Lagere grenswaarde houtstof: waarom “afwachten” geen optie meer is

Het recente conceptadvies van de Gezondheidsraad laat weinig ruimte voor interpretatie: alle houtstof is schadelijk, ongeacht of het afkomstig is van hardhout of zachthout. De voorgestelde verlaging van de grenswaarde – van 2 mg/m³ naar uiteindelijk zelfs 0,1 mg/m³ – markeert een fundamentele koerswijziging in hoe we naar houtstof kijken.

Hoewel wetgeving nog op zich laat wachten, is de boodschap helder: wie vandaag niets doet, loopt morgen achter de feiten aan.

Van “toelaatbaar” naar “verantwoord”

In de praktijk zien we dat veel houtbedrijven hun processen hebben ingericht rond de huidige handhavingsgrens van 2 mg/m³, of – iets ambitieuzer – rond de 1 mg/m³ zoals vastgelegd in de arbocatalogi. De nieuw aangekondigde lagere grenswaarde houtstof zet die waarden echter in een heel ander licht.

De cijfers spreken voor zich:

• 2,9 mg/m³ → 4 op de 1.000 werknemers ontwikkelt neuskanker

• 0,8 mg/m³ → 4 op de 10.000

• 0,1 mg/m³ → 4 op de 100.000

Dit gaat om blootstelling over een volledig werkend leven van 40 jaar. Dat maakt houtstof geen abstract risico, maar een structureel gezondheidsvraagstuk.

Wetgeving volgt – maar de verantwoordelijkheid ligt nu al bij de werkgever

Het advies ligt nog tot maart ter consultatie. Daarna volgen de SER en uiteindelijk het ministerie van SZW. Dat proces kan makkelijk twee jaar duren.

Maar:het uitblijven van wetgeving ontslaat niemand van zijn zorgplicht.

Steeds vaker zien we dat:

• klanten (zeker grotere opdrachtgevers) eisen stellen aan luchtkwaliteit

• ziekteverzuim en uitval een directe kostenpost vormen

• aansprakelijkheid verschuift richting “kennis had u kunnen hebben”

  
  

  

Wie nú investeert in betere luchtkwaliteit, investeert niet alleen in gezondheid, maar ook in continuïteit en toekomstbestendigheid.

Meten is geen doel, maar een startpunt

Belangrijk detail in het advies: het onderscheid tussen hard- en zachthout verdwijnt. Dat betekent dat generieke metingen volstaan, mits ze representatief en continu zijn.

Een eenmalige stofmeting zegt weinig. Wat wél werkt:

• langdurige monitoring op meerdere plekken

• inzicht in piekbelastingen tijdens specifieke bewerkingen

• koppeling van meetdata aan maatregelen

Pas dan ontstaat grip op het probleem – en op de oplossing.

Van bronafzuiging naar ruimtelijke beheersing

Bronafzuiging blijft essentieel, maar kent in de praktijk beperkingen:

• handmatig werk

• wisselende machines

• open processen

Juist daarom verschuift de aandacht steeds meer naar ruimtelijke luchtreiniging als aanvullende maatregel. Niet als vervanging, maar als borging: een vangnet dat fijnstof afvangt dat anders in de ademzone blijft circuleren.

Conclusie: Lagere grenswaarde houtstof is geen toekomstmuziek

Het advies van de Gezondheidsraad is geen waarschuwing voor “ooit”, maar een signaal voor nu. De grenswaarden van morgen vragen om keuzes van vandaag.

De vraag is dan ook niet:“Moet ik hier iets mee?”

Maar:“Ben ik voorbereid op wat onvermijdelijk komt?”

Wilt u weten waar ú staat?

De voorgestelde verlaging van de grenswaarde voor houtstof roept bij veel bedrijven dezelfde vragen op:

• Hoe schoon is onze lucht écht?

• Waar zitten de pieken?

• En wat betekent dit concreet voor onze situatie?

Een goed gesprek begint niet bij aannames, maar bij inzicht. Daarom nodigen wij u uit om vrijblijvend contact met ons op te nemen. Daarop kunnen we samen bekijken:

• hoe uw huidige situatie zich verhoudt tot de (toekomstige) normen

• welke meet- en beheersmaatregelen realistisch en passend zijn

• en waar u vandaag al winst kunt boeken voor morgen

  
  

👉 Vul het contactformulier in en zet de eerste stap naar aantoonbaar gezondere lucht op de werkvloer.